ALEXIS IL GIOVANE

Sofia Skleida

 

Ιn dimensione greca

Tra il mare e l΄ immensità del cielo

colori diffusi ovunque pizzicati dalla natura

lì dove si frequentano tutti i commensali

e suonano il greco antico, i ricordi del passato

quando dalla nostra ebbrezza si apre il sipario

manifestando la nostra fede in Ulisse

beviamo il nettare divino, bagniamo i nostri corpi…


 

Σ΄ ελληνική διάσταση

 

Καταμεσής στο πέλαγος

Στου ουρανού τη χτίση

Χρώματα απλώνονται παντού

Εκεί που παρευρίσκονται

Όλοι οι συνδαιτυμόνες

Κι ελληνικά ακούγονται

Απ΄ του καιρού τις μνήμες

Όταν απ΄ το μεθύσι μας

Ανοίγει η α υ λ α ί α

Στα βήματα περίεργου…

Ερωτικού Ο δ υ σ σ έ α

Πίνουμε νέκταρ Θεϊκό

Βρέχουμε τα κορμιά μας…

 

 

Mattinate loquaci

Alcune glorie ricordo rievocando con riflessione

tutto quello che ho incontrato nel tempo.

Amori belli, fiori , abbracci

convenivano allora con il suono, le luci

scorrevano  splendidamente le ore

bevendo vino dolce-amaro.

Ma  la vita si fa avanti

Le mattine non mi stanno a cuore

Quando non c’è l΄alba

per ricevere dalla luce,  la gloria…


 

Φλύαρα Πρωινά

 

Κάποιες δόξες θυμάμαι αναπολώντας στοχαστικά

Όσα αντάμωσα στο χρόνο

Όμορφες αγάπες, λουλούδια, αγκαλιές

Ταίριαζαν τότε με τον ήχο, τα φώτα

Κυλούσαν όμορφα οι ώρες

πίνοντας πικρόγλυκο κρασί

Μα όμως η ζωή προχώρησε

Τα πρωινά δε μου πηγαίνουν

Όταν δεν έχουν ανατολή

Να πάρω από το φως τη δόξα…

 

 

Angeli Miei

Voglio perdermi tra le vostre braccia, passeggiare per i vasti

sentieri del cuore arido, immergersi nell’ondata dell΄anima innocente, prendere qualcosa dalla vostra esistenza, il vostro respiro…

Vi guardo incantata, il miracolo mi indirizza e cerco di tenere voi, immagine inesauribile per non cancellarlo   il tempo che senza tregua cambia tutto

So che non  posso tenervi a lungo, come preghiera, di nascodermi una  vita nelle vostre cose più uniche ed intime,

ma mi piacerebbe fermare il tempo, trasportarvi una vita intera, come vi ho generato io, come un vero miracolo!

Dedicata ai miei figli Stefano e Alessio


 

Άγγελοι μου (Αngeli miei)

 

Θέλω να χαθώ στην αγκαλιά σας,

να περιπλανηθώ στα αχανή και απάτητα

μονοπάτια της καρδιάς σας,

να βυθιστώ στο κύμα της άδολης ψυχής σας,

να πάρω από την ύπαρξή σας,

την αναπνοή σας…

Σας κοιτάω μαγεμένη

Μπροστά το θαύμα με πηγαίνει και προσπαθώ

να σας κρατήσω,

αστείρευτη εικόνα

για να μην τη σβήσει ο χρόνος

Αυτός που αδυσώπητα όλα τα αλλάζει

Ξέρω πως δεν μπορώ να σας κρατήσω για πολύ

Να σας έχω προσευχή

Να κουρνιάζω μια ζωή

σε ό, τι πιο μοναδικό και απόκρυφο δικό σας

Αλλά θα ήθελα να παγώσω τη στιγμή

Να σας κουβαλάω μια ζωή,

σαν ένα θαύμα υπαρκτό!

Αφιερωμένο στα παιδιά μου Στέφανο και ΑλέξηAlpha

 

 

Ancora una volta questa sera

Ti sei  intrufolato nella finestra dei miei pensieri

Hai scomposto le calme acque blu della mia memoria

Hai aperto le cascate dei miei occhi

Creando  ruscelli, canali profondi

Hai giocato con abilità a nascondino con le mie preoccupazioni

Hai tormentato le farfalle spensierate della mia esistenza

Ma adesso non temo più il tuo rigido inverno …

 

Poesia premiata al Concorso Letterario Internazionale “Carmelina Ghiotto Zini”della Associazione Culturale ed Artistica “L@ Nuov@ Mus@”, 7 Dicembre 2014, Aprilia, Italia.


 

Πάλι απόψε

 Τρύπωσες στο παράθυρο των σκέψεων μου

Τάραξες τα ήρεμα γαλάζια νερά της μνήμης μου

Άνοιξες τους καταρράκτες των ματιών μου

Κάνοντας ρυάκια, αυλάκια βαθιά

Έπαιξες περίτεχνα κρυφτό με τις ανησυχίες μου

Παίδεψες τις ανέμελες πεταλούδες της ζήσης

Όμως τώρα τον βαρύ χειμώνα σου

δεν τον φοβάμαι…

Ποίημα βραβευμένο στο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό «Carmelina Ghiotto Zini» του Πολιτιστικού και Καλλιτεχνικού Συλλόγου «L@ Nuov@ Mus@», 7η Δεκεμβρίου 2014, Aprilia, Ιταλία.

 

 

Alexis  il Giovane

Ho indossato i vestiti di silenzio

per cantare a te,

glorificare il tuo miracolo

il tuo occhio geniale.

Mi hai dato l’anima,

mi hai fatto risorgere con il tuo sguardo,

la tua statura

come se li  avessi  ereditati dalla gloria di Bisanzio

quando Angelos  e Comnene prendevano  le redini…

Dedicata  a mio figlio Alessio

Poesia premiata (1° premio nella poesia straniera )al Concorso Letterario Internazionale « Ιn memoria di Carmelina Ghiotto Zini: Una vita vissuta per I poveri- VII edizione, XII Incontro poetico, La Nuov@ Mus@.Dicembre 2013. Aprilia, Italia.


 

Αλέξιος ο Νεότερος

 

Φόρεσα τα ρούχα της σιωπής

για να σου τραγουδήσω,

να εξυμνήσω

το θαύμα σου

τον πολύτροπο οφθαλμό σου

Εσύ έδωσες ψυχή,

μ’ ανάστησες με το βλέμμα σου

το ανάστημά σου

Λες και τα κληρονόμησες

από τη δόξα του Βυζαντίου

όταν Άγγελος και Κομνηνός

έπαιρναν τα ηνία…

 

Αφιερωμένο στον γιο μου Αλέξη

 

Ποίημα βραβευμένο (1ο βραβείο στην ξένη ποίηση) σε  Διεθνή ιταλικό Λογοτεχνικό Διαγωνισμό, La Nuov@ Mus@. Δεκέμβριος 2013. Aprilia, Ιταλία.

 

1 estrella2 estrellas3 estrellas4 estrellas5 estrellas (3 votos, promedio: 5,00 de 5)
Cargando...

1 comentario en «Alexis il Giovane»

Déjanos tu comentario