Saltar al contenido

OASIS DE SUEÑOS

Sofia Skleida

 

Oasi dei sogni

Nel delirio della gloria,

la ragazza sinuosa della gioventù

condotta con fantasia

al destriero sfrenato della passione,

della spontaneità, della vita sacramentale

Lascia a lei la tua esperienza

Fa’ attenzione a non perdere la sua strada,

lavora con arte: ponti, stazioni fiduciose,

soste di gioia, di spensieratezza, di aria fresca.

Accarezza delicatamente la sua spalla.

Stimola la foresta dei suoi ricordi

degli uccelli tranquilli e promettenti.

Portala volando

al labirinto desiderabile della conoscenza…


 

Ονείρων Όαση

Στο παραμιλητό της δόξας

η λυγερή κοπέλα της νιότης,

οδηγείται φαντασιακά,

στο ασυγκράτητο άτι του πάθους,

του αυθορμητισμού, της μυστηριακής ζωής

ΔΩΣΕ της τα φώτα σου

Φρόντισε να μη χάσει το δρόμο της,

φιλοτέχνησε γέφυρες, σίγουρους σταθμούς

στάσεις χαράς, ξεγνοιασιάς, δροσιάς.

Χάιδεψέ της απαλά τον ώμο.

Ερέθισε το δάσος των ενθυμήσεων

των ειρηνικών πουλιών κι ελπιδοφόρων.

Οδήγησέ την πετώντας στον λαχταριστό

λαβύρινθο της γνώσης…

 

 

I Cortigiani

Gioiosa, di nuovo seduta

sul banco dei miei ricordi

che attraversano la mente

lentamente e dolorosamente,

come nella tragedia antica

Osservo le maschere dei cittadini maggiori

che si vantano delle loro vergogne

per motivi sommersi

che incitano a prendere le redini

e gonfiando la mente contraddicono il buono.

Sarebbe meglio non festeggiare

Nemesi e prova divina..


 

Οι Αυλικοί

Περιχαρής και πάλι καθισμένη

στο παγκάκι των αναμνήσεών μου

πέρασαν ξανά από το μυαλό μου

αργά και βασανιστικά,

σαν σε αρχαία τραγωδία

Τα προσωπεία των σύγχρονων προεστών

που επαίρονται για τις ντροπές τους

για τα υπόγεια κίνητρά τους

που κολακεύουν για να πάρουν τα ηνία

που φουσκώνοντας μυαλά αντικρούουν τα καλά

Ας μην πανηγυρίζουν

Νέμεσις και Θεία δίκη…

 

 

Existenza

Mi annido spaventata.

Corro come inseguita.

Sono un punto

nell’Eterno Universo…


 

 

Existenza

Φωλιάζω τρομαγμένη.

Τρέχω σαν κυνηγημένη.

Αποτελώ κουκίδα

στο Αιώνιο Σύμπαν…

 

 

Piccolo bambino dʼoblio

Ti vedo e ti guardo lì, indisturbato

perso nel tuo silenzio.

La natura non ti ha dotato

dei doni della vita.

Pertanto lotti sfortunato

nel silenzio della tristezza.

Ridi – chissà perché –

con i passanti parli

nel tuo bagliore.

Cosa ti potrebbe consolare?

Forse la prigione della mente

spegne i tuoi sogni.


 

Μικρό παιδί της λησμονιάς

Σε βλέπω και σε θωρώ εκεί ατάραχο

χαμένο στη σιωπή σου.

Η φύση δεν σε προίκισε

με δώρα της ζωής.

Γι’ αυτό παλεύεις άμοιρος

στη θλίψη της σιγής.

Γελάς – ποιος ξέρει το γιατί

Στους περαστικούς μιλάς

μες την αναλαμπή σου.

Τι θα μπορούσε άραγε

να σε παρηγορήσει;

Ίσως η φυλακή του νου

να σβήνει τα όνειρά σου.

 

 

Αspettativa

Molte le nostre parole in silenzio

che muovοnο i nostri passi.

Ma ecco uno spettatore sconosciuto

allarga le nostre ali.

Abbondante è la potenza

necessaria a preoccuparsi dell’Universo.

Rinascedalle nostre viscere

il nostro destino.

Vuole il suo concepimento

per dare soffio alla vita

Amore e affetto!


 

Προσμονή

Πολλά τα λόγια μας βουβά

κινούν τα βήματά μας

Μα να ένας άγνωστος θεατής

φαρδαίνει τα φτερά μας.

Δύναμη δίνει περισσή

το Σύμπαν να νοιαστούμε

να αναγεννηθούμε

Στα σπλάχνα μας η μοίρα μας

ποθεί τη σ ύ λ λ η ψ ή της

πνοή να δώσει στη ζωή

Αγάπη και στοργή!

 

1 estrella2 estrellas3 estrellas4 estrellas5 estrellas (Ninguna valoración todavía)
Cargando...

1 comentario en «Oasis de sueños»

Déjanos tu comentario